Malmalice

reĝas:

purblanka

flanko.

RIPOZO

Tiu odoro trankvila

de nokto brila

portas en tiun ĉi koron

la rememoron

de vana fru'

dum la rivero susura

en fluo pura

kantas promeson de paco

al kora laco

per kana bru'.

STUDENTAJ JAROJ

La amiko kiu babilas

kaj la tetaso sur tabl',

la ĉambreto kiu trankvilas

en la kunesta agrabl',

la gitaro kiu muzikas

en delikata la ton',

la vizaĝo kiu mimikas

laŭ la kantata kanzon',

la okuloj kiuj brilĝojas

gaje en lampa la lum',

la silento kiu kelkfojas

pace en pipa la fum'...

al ĉi ĉio kio hodiaŭ

tiom varmecas en kor'

ĉu ni devas diri "adiaŭ"?

vere ĉu devas ĝi for?

FERIE

Agrable

sur sablo

mi kuŝas,

kontente

la vento

min tuŝas.

Najbara

la maro

sin rulas

kaj luma

sub suno

min lulas.

Nur bruas

la skuo

de l' ondo,

forestas

la resto

de l' mondo.

Humurplena kunulo estas ŝatata, sed li riskas

sin enŝlosigi en klaŭna rolo ne responda al

la plej profunda realaĵo.

LA AMUZISTO DE LA REĜO

La amuzisto de la Reĝo

post kiam ĉiujn li ridigis

per moko pri la Reĝa leĝo

post kiam li reamikigis

la disiĝintajn korteganojn

kaj bonhumoron revenigis

forgesigante la ĉikanojn

kaj la planojn

de tiuj kiuj fiintrigis

do kiam ĉe la reĝa tábl

pro li revenis la konkordo

kaj la akordo de l' bonordo

en atmosfero de agrábl

la amuzisto de la Reĝo

kiam li ĵonglis per vortludoj

aŭ ŝercideoj aŭ aludoj

kaj per konduto plej amuza

ĝoje ruza

faligis Reĝan la koleron

                tiam en pezan la vesperon

                lasante post si grandan ĝojon

                la amuzisto de la Reĝo

                foriras

                kaj li ekiras nigran vojon

                de propra pena aĉekzisto

                sed lin neniu amuzisto

                eltiras

                el vivsoleco senkonsola

kaj en la ardo de l' rigárd